Last Christmas

Nieuwsbrieflezers hadden 'm al.Last Christmas van Wham. Het heeft allemaal een beetje tegengezeten met de opnames. Zelfs na de opnames, want er bleek ook nog eens een kabeltje defect bij het afmixen en daar kwamen we pas vrij laat achter. Te laat eigenlijk. Maar, hij staat -gecorrigeerd en wel- op de site. Wie de laatste mix wil ophalen kan 'm onder deze link vinden.
Have fun. Altijd leuk voor volgend jaar kerst, zullen we maar denken. Wij gaan de volgende week nog eens proberen om ons met Leo voor te bereiden op ons eerstvolgende optreden. Zonder Harry dus. Eerst nog even Oud en Nieuw op gepaste wijze door zien te komen.Tot volgend jaar.

Pijnlijk nieuws

Onze trommelaar Harry heeft een ongelukje gehad waardoor ie de komende weken, en als 't tegenzit zelfs maanden, kalm aan moet doen met tillen, sjouwen, pakken en dus ook trommelen.Klinkt allemaal behoorlijk pijnlijk. We wensen hem heel veel sterkte de komende tijd.

Lastig, lastig, lastig

We zijn er nog niet klaar mee, met ons kerstnummer. Hadden ons toch een beetje verkeken op de voorbereiding. Maandag verder. Hopen dat we 't er dan een beetje behoorlijk op kunnen krijgen. No reason to panic. Het is nog geen kerst. maar 't schiet natuurlijk wel op.

Maandag verder

Afgelopen maandag dikke pret gehad met de voorbereiding voor ons kerstnummer. Maandagavond kijken of we het kunnen opnemen. Gewoon met eigen spulletjes in de repetitieruimte. Moet wel leuk blijven. Als we de lijn van vorige week kunnen voortzetten hebben we ruim voor de kerst ons nieuwe nummer klaar. In de volgende nieuwsbrief vind je dan wel een linkje om hem te downloaden.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand..

Afgelopen zondag een live jukebox gedaan in Landvast Alblasserdam. We hadden er heel veel zin in. Was een leuke middag, maar een paar dingetjes doen we de volgende keer toch anders. Zo'n jukebox vraagt een strakke regie. En een zaal van deze omvang vraagt eigenlijk toch wel een eigen geluidsman. Wij zijn blijkbaar meer gewend aan onze "vaste dingetjes" dan we ons van tevoren hebben gerealiseerd: vaste set-opbouw, veel onderling contact, een klein podium. Dat soort simpele zekerheden. Onze conclusie: we zijn echt een band voor kleinere, intieme zalen zonder teveel afstand tussen podium en publiek.

The day after

Altijd een beetje duf hoofd na een avondje spelen. Gisteren bij Ruud gespeeld. Die had een opslagloods weten om te toveren tot een uiterst sfeervolle omgeving. Met een heel tof podium overigens. Lekker gespeeld.Eindelijk de banjo een keer normaal weten te gebruiken nu we het probleem met uitversterking lijken te hebben opgelost. Wel weer iedere set veel te lang doorgespeeld natuurlijk. Dat gaat eigenlijk min of meer vanzelf. Op de terugweg hadden we het er nog over dat het eigenlijk vreemd is dat je al-met-al zo maar een uurtje of 10 onderweg bent. Maar een normale werkdag lijkt op een of andere manier altijd veel langer te duren. Net zoals het kortste uurtje van de dag zich altijd tussen opstaan en vertrek afspeelt, terwijl ook zo'n uurtje toch gewoon 60 minuten heeft. Morgen weer repeteren. En volgende week Landvast natuurlijk.

Aan de bak

Morgen weer lekker een keer spelen. Op bekend terrein, namelijk bij de gastheer van de repetitieruimte waar en Jan en Pieter regelmatig spelen. Zullen vast wel wat bekenden komen, dus dat kan gezellig worden. Kunnen we mooi het repertoire nog eens ff flink doornemen. Meteen dan maar even wat zaken uitproberen voor volgende week in Landvast. Het is en blijft een leuke hobby. Hoewel,als je een hele dag kwijt bent aan het compileren van wat filmpjes dan ga je wel eens twijfelen.
De reserveringen voor volgende week beginnen lekker binnen te lopen. Als je zeker wilt zijn van een plaatsje, dan raad ik aan omvoor alle zekerheid even een paar kaartjes te reserveren. Dat kan dat hier